Psalm 42, op. 42 (MWV A 15) Wie der Hirsch schreit (Hoe het hert schreeuwt) is een cantate van Felix Mendelssohn, waarin Psalm 42 in het Duits wordt gezet. Het werd geschreven en gepubliceerd in 1837 (herzien in 1838) voor solisten, gemengd koor en orkest.

Geschiedenis
Mendelssohn zette de muziek op Luthers Duitse vertaling van Psalm 42. Bij de eerste uitvoering van het werk, in Leipzig op 1 januari 1838, dirigeerde Mendelssohn het Leipzig Gewandhausorchester, met Clara Novello als sopraan. Van 1835 tot aan zijn dood in 1847 was hij muzikaal leider van het orkest.

Schumann meende in 1837 dat Mendelssohns zetting van Psalm 42 het “hoogste punt was dat hij [Mendelssohn] bereikte als componist voor de kerk. Sterker nog, het hoogste punt dat de recente kerkmuziek überhaupt heeft bereikt.” Mendelssohn omschreef het zelf als ” mijn beste heilige stuk… het beste dat ik op deze manier heb gecomponeerd”, een werk “dat ik meer waardeer dan de meeste van mijn andere composities.”

Structuur

1. Koor: Wie der Hirsch schreit (Hoe het hert schreeuwt)
2. Aria (sopraan): Meine Seele dürstet nach Gott (Want mijn ziel dorst naar God)
3. Recitatief en aria (sopraan): Meine Tränen sind meine Speise (Mijn tranen zijn mijn vlees geweest) – Denn ich wollte gern hingehen (Want ik was met veel plezier vertrokken)
4. Koor: Was betrübst du dich, meine Seele (Waarom, mijn ziel, ben je zo geïrriteerd?)
5. Recitatief (sopraan): Mein Gott, betrübt ist meine Seele (Mijn God, in mij is mijn ziel neergeslagen)
6. Kwintet (sopraan met TTBB): Der Herr hat des Tages verheißen (De Heer heeft geboden)
7. Slotkoor: Was betrübst du dich, meine Seele (Waarom, mijn ziel, ben je zo geïrriteerd?)