Palladio is een compositie voor strijkorkest van Karl Jenkins, voltooid in 1995. De titel verwijst naar de Venetiaanse renaissancearchitect Andrea Palladio (1508-1580). Het werk bestaat uit drie delen en heeft de vorm van een concerto grosso.
Het stuk, gecomponeerd tussen 1993 en 1995, is een suite van drie delen in de vorm van een concerto grosso voor strijkorkest, getiteld Palladio, naar de architect uit de Renaissance. Palladio werd in 1996 uitgegeven door Boosey & Hawkes. Het duurt ongeveer 16 minuten om uit te voeren.

Jenkins liet zich inspireren door de zestiende-eeuwse Italiaanse architect Andrea Palladio, wiens werk de viering van harmonie en orde in de Renaissance belichaamt. Twee kenmerken van Palladio’s werk zijn wiskundige harmonie en architectonische elementen ontleend aan de klassieke oudheid, een filosofie die volgens hem zijn eigen benadering van compositie weerspiegelt. Het eerste deel, dat wij spelen, heeft Jenkins bewerkt en gebruikt voor de televisiereclame ‘Shadows: A Diamond is Forever’ voor een wereldwijde campagne. Het middelste deel heeft hij later opnieuw gearrangeerd voor twee vrouwenstemmen en strijkorkest, zoals te horen is in ‘Cantus Insolitus’ uit zijn werk Songs of Sanctuary.

“Harmonieuze verhoudingen en wiskunde” spelen een rol in de muziek, net als in de architectuur. De architect Palladio baseerde zijn ontwerpen op antieke Romeinse modellen en bestudeerde met name de afmetingen van Vitruvius. Jenkins baseerde zijn muziek op Palladio’s “harmonieuze wiskundige principes”. De muziek, met name het eerste deel, is bewerkt voor verschillende ensembles, waaronder een blazerskwintet[3] en een blaasorkest.[4] Jenkins maakte een versie voor piano en gebruikte de motieven van het eerste deel voor een aria “Exultate jubilate”, gerelateerd aan zijn 70e verjaardag.

Het stuk, bestaande uit drie delen, is geschreven voor strijkorkest.

• Allegretto (het bekende deel dat wij gaan uitvoeren)
• Largo
• Vivace